Áfengi + rúta = slæmt.

Jæja ég fór í óvissu ferð með vinnuni minni síðasta föstudag, lagt var af stað frá vinnustaðnum rétt eftir fimm og farið einhvert útá gráa svæðið fyrir utan borgina líklegast í austur (held ég).

Ég hef ekki orðið drukkin síðan 13 september á seinasta ári og hef eiginlega ekkert verið að pæla í því að drekka mig ölvaðan síðan þá þrátt fyrir mörg tækifærin. En núna á föstudaginn kom eitthvað yfir mig og ég byrjaði að sötra bjór með ásetningi um ölvun.

Eftir á að hyggja þá var það hugsanlega ekkert svo gáfað, sérstaklega þar sem allar ástæður mínar fyrir því að ég er búinn að halda mér edrú síðan í september voru frekar augljósar frá byrjun.

ástæða 1 - Laus tunga.
Þegar ég verð drukkin þá byrja ég að blaðra, gaspra og bulla með meiru. Ég veit ekki hvort ég sé að gera einhvern skandal eða hvort fólki finnist þetta eins amalegt og mér, en mér finnst þetta amalegt því mér finnst ég ekki vera við stjórnvölin.

ástæða 2 - Stjórnleysi.
Ég hef ekki hitt margar manneskjur sem hafa fulla stjórn á sér þegar áfengið tekur völdin, ég er einn af þeim sem hef ekki fulla stjórn og ég fýla það ekki. Ekki miskilja mig, ég labba ekki um í einhverjum óvitahætti og geri einhvern óskunda. Það er meira þannig að daginn eftir þá hugsa ég til baka og hristi höfuðið yfir einhverju sem ég sagði, yfirleitt er þetta tjáningar legs eðlis því mjög oft gleymi ég þeim samskipta höftum sem ég set á mig í daglegu lífi, margir kannast við þetta eðli ölæðis og kalla það "að fara á trúnó" ég kalla það bara "ómældan pirring".

ástæða 3 - Timburmenn.
Tveir dagar ónýtir, þrír ef við teljum með föstudags kveldið. En það var nú ekki alveg ónýtt þar sem þetta var alveg gaman og náði ég að kynnast nokkrum samstarfsmönnum mínum betur og fýlaði ég það. En laugardagur og sunnudagur eru ónýtir og fóru bara í að hanga í tölvunni og glápa á imban, ekki sniðugt. Ég hefði getað farið í sveitina til mömmu og pabba og hitt littla frænda minn hann Friðrik Helga sem var þar með þeim, ég hefði getað forritað heil heljarins ósköp, hefði getað farið í 20 kílómetra skautaferð. Og það versta er að öll þessi "hefði" hafa verið að gerast hjá mér seinustu mánuði þannig að þetta er ekki eins og þetta sé marklaust drauma tal.

ástæða 4 - Bömmerin.
Og allar þessar ástæður koma saman í einum þungum neikvæðnis pakka, sko málið er að ég varð veikur á leiðinni heim, veit ekki hvað það var nákvæmlega, kannski voru það staup soparnir sem ég fékk í boði í sambland við fullan maga og kerfi af bjór með viðbættri rútu á hreifingu. En ég varð maðurinn sem gubbaði í bévítans rútuna. Andskotans rugl er það eiginlega!?! Ég hef ekki gubbað á fylleríi í mörg ár, og ekki orðið svona veikur í ölæði síðan ég var 23 ára, og þetta þurfti að gerast í vinnu ferð, djísus!

Og já, herra minn góður, þú gubbaði á helfvítis tröppurnar útúr rútunni!

Það er einmitt það, ég er með bömmer yfir þessu kvöldi útaf sára einföldum ástæðum og nokkrum flóknum, líklegast er svona bömmer pakki líka partur af gömlum leiðinda tilfinningum tengdum eldri fylleríum þar sem maður hefur gert annars konar óskunda af sér. En eftir situr að kvöld sem á að snúast um skemmtun og gleði skilur lítið annað eftir sig en neikvæðar tilfinningar.

En jæja, núna er ég búinn að tuða og skömm mín kominn á vefin og tími til kominn að sætta sig við það góða sem fékkst útúr þessari reynslu. Betri kynni við nokkra góða menn, betri kynni við sjálfan mig og eldheitari vissa um það að ekki skuli ég neita áfengis með óábyrgri hugsun framar, ég náði 9 mánuðum þannig án vandræða, ekki eins og þetta sé eitthvað erfitt.

og svo segi ég bara "Hnuff".